X
تبلیغات
رایتل

یار صدیق

آنقدر سنگین بود، آنقدر سنگین بود رفتنش که رسول خدا، آن سال را عام الحزن نامید. سال اندوه، سال غم، سال مصیبت...

پشتوانه پیامبر بود، همه را داد برای اسلام، همه آن ثروت عظیمی.

امشب شاید رسول الله، سنگینی بار رسالت را بیش از پیش بر دوش احساس کرد... تا امروز، خدیجه بود، همراهش، یاورش، همفکرش و از امشب فقط اوست...

هر بار که امین وحی نازل می شد، حتما سلام باری تعالی را به او می رساند...

کسی که خدا آنقدر به او لیاقت داد که چشمه جوشان اسلام را در دامان او قرار داد.

صلی الله علیک یا زوجة رسول الله... یا أم المؤمنین...


و چقدر زندگی این مادر و دختر، شبیه هم هست... آنقدر سختی کشیدند که هر دو کودکانشان را در خردسالی تنها گذاشتند... حضرت مادر، بی مادر، بزرگ شد... و عزیزان فاطمه هم مثل مادر، بی مادری کشیدند...

غم بی مادری سنگین است. خیلی.

کاش همه کودکان، هیچ وقت از آغوش مادر محروم نشوند.

نگاشته شده در یکشنبه 7 تیر 1394 ، 02:33 | به قلم سنا بانو | چاپ مطلب
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد