⠀
حجاز سرزمین منارههاست. سرزمین حجتهای بیّن الهی.
و شاید از همین روست که زینت مساجد حجاز مناره است... .
بهامید روزی که سفرنامه بیتالمقدس را بنگارم!
ادامه...
دوستی
اما
هرچیز
استثنا هم دارد.
و یکی اش قسمت بنده شد.
دیدن رفیقی که هنوز یک سال نگذشته از آشنایی مان،
دوستی که بی منت نظر می گذارد
بی دریغ محبت می کند
بی چشم داشت، حمایت می کند.
قرار گذاشتم که ببینمش... برای تشکر، سپاس از این همه محبت بی اندازه.
یکشنبه اخر سال، در محضر امام رئوف، قرار گذاشتیم.
اما
ابر و باد و مه و خورشید، مانع شدند. شاید می خواستند، خواستنم را بسنجند. از صبح نم نم باران، به برف تبدیل شد و مانع دیدار.
قرار موکول شد به چند روز بعد، چهارشنبه... دیدمش.
دختری آرام، ساده، بی آلایش و مهربان. واقعا نام «گل» که همیشه با همین نام نظر می گذارد، برازنده اش بود. دو، سه ساعت، بی وقفه حرف زدیم از تمام خاطراتمان... تلفن مادرش، خبر از پایان دیدار می داد. دل نمی کندم از دوستی که این یک سال با نظراتش زندگی کردم. نظراتی که از باب منت و جبران نبود و برایم عجیب بود حس های مشترکمان... حس های قشنگش از یادداشت های بی سر وتهی که گاهی برای خودم اینقدر جذاب نبودند.
یادداشت هایی که گاهی گمان می کردم که فقط برای خودم است و... .
خوشحال بابت یافتن چنین دوستی
و دعا برای امتداد این دوستی...
گل عزیزم
امیدوارم هماره در زندگی ات به آنچه می خواهی برسی.
در جوار امام رئوف، بسیار دعایم کن که سخت محتاجم.
*دنیا خیلی کوچک است، گاهی آدمی که به ظاهر از تو دور است، خیلی نزدیک است و گاهی آدمی در نزدیکی ات، فرسنگ ها از تو فاصله دارد.
** یک هفته ای، غرق رأفت، امام رئوف بودم. شکر
***این چندمین قرار وبلاگی بود، و دومین قرار خوب...
عکس نوشت: صحن جمهوری، شنبه دوم فروردین 1393
حج یا صدقه
- یادش بخیر... شعرهای بچگی، یکی اش فروع دین بود، بعد از نماز، روزه، خمس، زکات، می خواندیم: «حج».
- بزرگتر که شدیم، یادمان دادند: «ولله علی الناس حج بیت من استطاع الیه سبیلا» و گفتند باید مستطیع شوی برای اینکه بر تو حج واجب شود.
- با الطاف خفیه اش، دعوت شدم برای عمره، عزیزی گفت: اگر بخواهیم رابطه عمره و حج را به زبان ساده بگویم، «عمره» می شود دوش اول حمام، تازه کمی رجس و کثیفی هایت، خیس می خورد... اما «حج»، دوش آخر است... پاک پاک پاک...
- ماندم در بین استطاعت و اشتیاق، بزرگواری یادمان داد که بخواهید حج را... تا مدت ها ذکر قنوتم بود: «اللهم ارزقنا حج بیتک و زیارة قبر نبیک و قتلا فی سبیلک» هر چند باور نداشتم.
- سالیانی گذشت و اشتیاق دوباره دیدن بیت الله در وجودم مشتعل تر می شد... این بار «قرعه فال به نام من دیوانه زدند» و او مهمانانش را برگزید... و بار سنگین «حاجی» شدن را بر شانه هایم گذاشت.
- خواندم: و از حضرت امام صادق (علیه السلام)
چنین روایت شده است: «من ماتَ و لم یَحُجَّ حَجّةالاسلام و لم یَمنعهُ من
ذلک حاجةٌ تجحفُ به أو مرض لا یطیق فیه الحج أو سلطان یمنعه، فلیمت یهودیاً
أو نصرانیاً».
«هر که بمیرد و حج نگزارده باشد، در حالى که نیازى که اجحاف به حالش باشد، یا بیمارى سخت یا پادشاه (ستمگر) او را از حج باز نداشته باشد، پس باید یهودى یا نصرانى بمیرد.» - و جای دیگری بود که دیدم: «یستحب کثرة الإنفاق فی الحج، و الحج أفضل من الصدقة بنفقته» (تحریرالوسیله،ج1، کتاب الحج، القول فی الحج المندوب، مسأله 4) زیاد پول خرج کردن برای حج مستحب است و حج رفتن نسبت به صدقه دادن هزینه آن از فضیلت بیشتر برخوردار است.»
- و یادم افتاد آخرین وصیت های مولایمان را... «وَاللَّهَ اللَّهَ فِی بَیْتِ رَبِّکُمْ، لاَ تُخَلُّوهُ مَا بَقِیتُمْ، فَإِنَّهُ إِنْ تُرِکَ لَمْ تُنَاظَرُوا. خدا را، خدا را، درباره خانه پروردگارتان . مباد تا هستید آن را خالى بگذارید که اگر
زیارت خانه خدا ترک شود، شما را در عذاب مهلت ندهند.» (نامه 47 نهج البلاغه)
و قطعا این سفارش برای شیعیان است و پیروان مولا نه برادران اهل تسنن.
همه این ها مقدمه بود برای یک نکته، دیروز در خبرها خواندم: فیش حج ۴ نیکوکار به منظور آزادی زندانیان غیرعمد به فروش میرسد
تا اینجایش خوب، عالی... دمشان گرم. ان شاءالله خدا برایشان جبران کند... اما وسط های خبر رسیدم به این مطلب: «...نکته جالب توجه اینکه در بخش توضیحات فیش حج تمتع یکی از این همین
نیکوکاران ملائک کردار درج شده بود: قبلا به حج تمتع مشرف نشده ام...»
علامت سوالش برایم ماند...
اگر شما حج نرفتی،
اگر مستطیع هستی
اگر می توانی بقیه هزینه های سفر را تأمین کنی
اگر همه «اگرها» باشد وشما نروی...
هموطن عزیز نیکوکار!
با اجتماع شرایط، می شود ترک فعل واجب... نمی توانی فیش حج را صدقه بدهی، هدیه بدهی. شبیه این است که سر سال خمسی، بجای دادن خمس، یک پنجم مال را بدهی صدقه... صدقه جای خمس را نمی گیرد، جای زکات را نمی گیرد، جای حج را هم نمی گیرد...