⠀

⠀

ادامه مناره سوم ـ 2 : پست خداحافظی

بسم الله الرحمن الرحیم
این پست را روی وبلاگ می‌گذارم:
بچه بودم، وقتی می‌شنیدم ماه رمضان می‌خوانند: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی حَجَّ بَیْتِکَ الْحَرَامِ فِی عَامِی هَذَا وَ فِی کُلِّ عَامٍ» نمی‌فهمیدم یعنی چه!
بزرگتر شدم و یاد گرفتم: «وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا»2
پیش خودم، وقتی حساب و کتاب می‌کردم، نتیجه این می‌شد: امثال ما که استطاعت نداریم؛ شاید بعداً بزرگتر شوم، مبلغ یا معینه‌3  بشوم و حج بروم.
سالِ اولِ دانشگاه، در اردوی طرح‌ولایت 4، حاج آقا ماندگاری، گفت که حج نه همت است، نه قسمت، که دعوت است؛ در دعاهایتان بخواهید و بخوانید: اللهم ارزقنا حج بیتک و زیارة قبر نبیک و قتلاً فی سبیلک... 5
از آن سال به بعد، این دعا بعد از درخواست فرج آقایمان امام زمان (عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف) پای ثابت دعاهایم بود؛ اما هیچ‌وقت باور نداشتم شدنی‌است. لقلقه‌‌زبانم بود و دلم را خوش می‌کردم
 روز قیامت بابت همه دعاهایی که کردم و مستجاب نشد، ثواب می‌برم6  و نباید در دعاکردن، کم خواست.
سال ۱۳۸۴ اسمم عمره دانشجویی درآمد، و هزینه‌اش «مِن حیثُ لایحتسب»8 رسید. روزی که گذرنامه را از پستچی گرفتم، صفحاتش را شمردم. 40 صفحه داشت. برای یک ویزا، واقعاً 40 صفحه نیاز بود؟! پول سفر عمره دوباره یا حج را که ندارم، چه رسد به خارجه. راه کربلا هم نیم‌بند باز است. حالا درست است که آمریکا حمله کرده و صدام سقوط، اما هنوز امن نیست. کاروان‌هایی هم می‌روند، اما پدر که اجازه نمی‌دهد. حتماً بقیه صفحات، سفید می‌ماند.
سفر اول، دیدار نخست و شیدایی که تمامی نداشت. تمامِ لحظات سفر را ‌بلعیدم. یقین‌داشتم سفر اول و آخرم است. مگر می‌شود در این دنیا، با این گرانی، و این همه آدمِ در صف، باز هم قسمتم شود! وداع مدینه‌النبی یادم نمی‌رود. اشک‌هایم بند نمی‌آمد. دوستم گفت: «چرا اینجوری می‌کنی با خودت! حالا ان‌شاءالله دوباره میای!» و جواب‌دادم: «می‌دونم، دیگه نمیام. دلم تنگ می‌شه...، دیگه اینجا رو نمی‌بینم.»

گذشت؛ بعد از رسیدن به وطن، روزانه تکرار می‌کردم که دیروز کجا بودم. بعد هفتگی شد، به ماه رسید و شد سالی یکبار. آنقدر روی نوشتن خاطرات، وسواس به خرج دادم که تمام نشد. 9
آنهایی که رفته‌اند می‌دانند، می‌فهمند بعد از سفر اول، دیدن دوباره بیت‌الله آرزوی همیشگی می‌شود. بار دوم، بیش از قبل مبهوت بودم و شکرگزار بابت نعمتی که خوابش را هم نمی‌دیدم. پروردگار مهربان من! خوابم؟ مگر می‌شود برای بار دوم؟
همانجا از ته دل خواستم یا جداه! دلم تمتع می‌خواهد، حج بیت‌الله الحرام...
*
و حالا...
هنوز نرفته‌ام؛ نمی‌دانم آیا اسم من هم جزو حجاج بیت الله الحرام  نوشته شده است یا نه؟!
اما بار سفر بسته‌ام تا به خیل حجاج برسم. شاید این هیچ را هم راه دادند.
آمدم بگویم خوبی، بدی دیدید حلال کنید. از ته دل... ! و امیدوارم جزو «أَنْ تَکْتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیْتِکَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْکُورِ سَعْیُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُکَفَّرِ عَنْهُمْ سَیِّئَاتُهُمْ»10  قرارگیرم.

 ان‌شاءالله11


پ.ن:
1. خداوندا! حج بیت الحرام در این سال و در همه سال‌ها، روزی‌ام کن.
2 . و برای خدا بر مردم است که آهنگ خانه (او) کنند، آنها که توانایی رفتن به سوی آن دارند. سوره مبارک آل‌عمران ـ آیه 97
3. معینه: این عنوان، به بانوانی گفته می‌شود که همراه کاروان‌های حج و گاهی عمره، به سرزمین وحی اعزام‌شده ومسئولیت بیان احکام و پاسخگویی به سؤالات شرعی بانوان را بر عهده دارد. معمولاً هر سال آزمون و مصاحبه‌ برای معینه‌شدن توسط سازمان حج و زیارت برگزار می‌شود و ضوابط و شرایطی دارد.
4 . اردوی طرح‌ولایت، دوره آموزش مبانی اندیشه اسلامی است که برای دانشجویان و طلاب در سراسر کشور اجرا می‌شود. از برکاتِ ماندگار مرحوم آیه‌الله مصباح یزدی.
5 . پروردگارا، حج خانه‌ات، زیارت مزار پیامبرت و کشته‌شدن در راهت را روزی‌ام کن.
6. اگر انسان حاجت‌مند، برای رفع گرفتاری خود دعا کند و استجابت دعای او به مصلحت نباشد، خداوند در قیامت از او عذرخواهى می‌کند و می‌فرماید: اگر دعاى تو مستجاب نشد، مصلحت نبود و علّت آن را براى او روشن مى‏کند و به گونه‏اى براى او جبران مى‏نماید که آن بنده مى‏گوید اى کاش هیچ یک از دعاهایم در دنیا مستجاب نشده بود. اصول کافى، ج 2، ص 491 – 490.
7.  کسی که می‌خواهد به مکه مکرمه برود، اگر در غیر ایام ماه ذی‌الحجه باشد، باید «عمره مفرده» انجام دهد. عمره مفرده، شامل هفت عمل است: احرام، طواف، نماز طواف، سعی، تقصیر، طواف نساء و نماز طواف نساء.
8. از جایی که حساب نمی‌کند. بخشی از آیه 3 سوره مبارک طلاق.
9. آنقدر اولین سفر عمره‌ام شیرین بود که به‌مناسبت در این سفرنامه، گریزی به آن زده‌ام.
10. اینکه مرا در شمار زائران خانه محترمت بنویسى، آن زائرانى که زیارتشان پاک و خالصانه است، تلاششان پذیرفته است، گناهشان آمرزیده است،  بدی هایشان نابود شده است. بخشی از  ادعیه بعد از نمازهای یومیه در ماه مبارک رمضان
 11. قبل از سفر حج، وبلاگی با نام «عمره دانشجویی، 2واحد» و با آدرسِ ترمِ‌تابستانی داشتم. پیشنهادِ خواهرم بود که سفر 14 روزه عمره را تشبیه کنیم به 2 واحد درسی که در ترم‌تابستانی گذرانده می‌شود. آن موقع از خاطرات عمره‌ام می‌نوشتم، اما هیچ‌وقت تمام نشد. بالاخره بعد از چند سال، آن را پاک کردم.

مناره سوم: مقدمات ـ1

بسم الله الرحمن الرحیم
اذن
امسال، بعد دومین عمره، دلم هوای حج کرده است؛ مادر باید برود. پدر هر چن نرجیح می‌دهد همسرش تنها نرود، اما چاره‌ای نیست. خودش سال‎ها قبل رفته و امسال شرایط کاری و شغلی، اجازه همراهی نمی‎دهد؛ امسال مادر توان جسمی و مالی دارد تا حج انجام دهد و مستطیع باید برود؛  وقتی زنی مستطیع است، برای رفتن حتی به اجازه شوهر هم نیاز ندارد. پس قطعاً همراهی مردِ محرم در این تعریف نمی‌گنجد.
مادر فیش هم دارد، اما معلوم نیست کی نوبتش شود. 4 سال دیگر، دو سال دیگر یا ده سال دیگر. می‌تواند مثل خیلی‌ها صبر کند تا نوبتش شود. اما نوبت‌داشتن، جای استطاعت را نمی‌گیرد. وقتی یک نفر پول دارد که همین امسال برود، باید از راه قانونی اقدام کند، نه اینکه انتظار نوبت نامعلومی را بکشد.
فردی را برای خرید فیش حج، معرفی کرده‌اند. مادر و پدر با هم می‌روند و حوالی ظهر برمی‌گردند. مادر بدون اینکه لباسش را دربیاورد، وارد اتاقمان می‎شود.
- سلام مامان جون! خوبین؟ چی شد؟

 یک ورقه تاشده‌ای دستم می‎دهد. بازش می‎کنم. سه یا چهار، تا خورده‎است. «احتمالاً A2 اس.» همه نوشته‎هایش چاپی است. خط به خط پایین می‎روم.

- خب چیه این؟ فیشه دیگه!

سرم را بالا می‎آورم و جوابم لبخندی است که تمام صورت مادر را پر کرده‎است. چشمانش هم می‎خندد. دوباره سرم را توی برگه می‎کنم تا دلیل برقِ چشمانِ مادر را بفهمم. به نام خریدار می‎رسم که با رنگ سبز مشخص است: نام مادر و بعد نوشته‌شده است: و مهدیه مظفری!  
«اسم من اینجا چی کار می‎کنه؟ مگه قرار نبود مامان برا خودش بخره؟» این صدا توی ذهنم می‌پیچد.
از روی برگه سرم را بالا می‎آورم و باز توی صورتش دقیق می‌شوم و همان حرف ذهنم را بلند تکرار می‌کنم.

لبخندش پهن‎تر و چشمانش ریزتر می‌شود، اما حرفی نمی‌زند. «بیس سؤالیه؟ چیه خب؟» جواب نمی‌دهد. چشمانم روی برگه قفل می‎شود، بلکه بتوانم مسئله را حل کنم. حرف‌‎ها رو دوباره می‎خوانم. هجی می‎کنم، بخش می‎کنم. نوشته «مهدیه مظفری» نه یک حرف کم و نه یک حرف زیاد. ذهنم هنگ‎کرده‎  و بدون عکس‎العمل مانده‎است. دست‌هایم از حرکت ایستاده، صدایی از حنجره‎ام خارج نمی‎شود! چند ثانیه‎ای عین مجسمه خشکم می‎زند. طول می‎کشد تا بالا بیایم.
- یعنی ... برا... منم (مکث می‎کنم) خریدین!؟
تمام شک را توی صدایم می‎ریزم. اصلاً شوخی خوبی نیست، اگر شوخی...
هنوز جوابم، سه‎ضلع لبخند، ذوق و برقِ چشم است. ولی بین سه‎ضلعِ جیغ، خنده و اشک گیر کرده‎ام. فقط بغلش می‎کنم، اشک توی چشمانم می‎دود. دوباره می‎پرسم:
- واقعاً برا من خریدین؟
این بار اشک، می‌تواند بر دو رقیب دیگر غلبه کند و بالاخره به خط پایان برسد.
-این فیش  حجه؟
- نه،  فیش امسال رو پیش‌خرید کردیم، گفتن الان سیستم بسته شده، احتمالاً برا هفته بعد باز میشه، قرارشد هر وقت بازشد، خبر بدن که بریم دفترخونه به اسم کنیم. لیست کاروانای خالی رو هم از حج و زیارت گرفتیم. هر وقت به نام کردیم، می‎تونیم بریم کاروان  اسم بنویسیم.
خدا جونم!
می‌شه؟
واجب؟! تمتع؟! سر کارم نذاشتی!؟
ماه مبارک می‎رسد، اما سایت هنوز باز نشده است. «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی حَجَّ بَیْتِکَ الْحَرَامِ...»1 های رمضانم، امید دیگری دارد. خواهش و التماس هم پیوست نامه‎مان است. درخواست برای جا گرفتن در قافله حجاج. خواهش برای آنکه حضرت‌حق (سبحانه و تعالی) در شب قدر، رزق حج امسال را روزی‌مان کند و التماس که مبادا لحظه‎آخر، اسممان از لیست خط بخورد.

بعد ماه مبارک، بالاخره مدارک را به کاروان می‎رسانیم.
جمعه قبلِ حرکت، جلسه آخر کاروان، برای هماهنگی‎های نهایی است. برای ما اولین جلسه است.
فرمِ مشخصات می‎دهند تا پر کنیم. بعد از نام و نام‎خانوادگی، نوشته‎شده‎است:
1- برای چندمین بار به سفر حج تمتع مشرف می‎شوید؟
روبرویش می‎نویسم: اول

2- نوع سفر را مشخص کنید.
الف) حجة‎الاسلام 2
ب) حج تمتع
ج) حج نیابتی

جواب سؤال دوم را کسی می‌داند؟ واقعاً خانواده این مال را به من بخشیده‌اند که برم حج؟! مستطیعم؟
- مامان! کدوم گزینه رو بزنم؟
فقط می‎خواهم مطمئن شوم... یک دلگرمی! از همان لیطمئنّ‎هایی3 که حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) از حضرت حق در خواست کردند.
*
روحانی کاروان از برنامه‌ریزی سفر می‎گوید. ما که دیرتر ثبت‎نام کرده‌ایم، هنوز وضعیت ویزاهایمان مشخص نیست. درباره ما هم می‎گوید: «کسانیم که وضعیتشون مشخص نیس، منتظر باشن، اگه ویزاهاتون اومد، شما هم همین هفته با ما راه می‌افتین. گوش به زنگ باشین.»
بین خوف و رجاء ماندن، سخت است. امید رسیدن به بیت‎الله و ترس از طلبیده‎نشدن. خدایا! امسال در تقدیر شب قدرمان، حج را نوشته‌ای!؟
دعاهای ماه مبارکمان، به سمعِ مبارک رسید؟ تأیید شد؟
تقریباً همه تیمِ اجرایی کاروان، از صدور ویزاها مطمئن هستند. نماز ظهر و عصر را همان‎جا می‎خوانیم و راه می‎افتیم. به خانه می‎رسیم. چمدان‎ها را درمی‎آوریم و می‎گذاریم وسط اتاق و شروع می‎کنیم با وسایل مورد نیاز، آن‌ها را پر کنیم.
از همان شب، زنگ زدن و حلالیت طلبیدن‎هایم شروع می‎شود. یکسری را تماس می‎گیرم. به دوستان کمی دورتر، پیامک می‎زنم. دفتری هم خریده‎ام، برای نوشتن خاطرات، دعاها، توصیه‎ها و... دفتر عمودی آبی رنگ. هر کس دعای خاصی دارد یا می‎سپارد فلان جا دعایم کن، همه را یادداشت می‎کنم تا چیزی از قلم نیفتد.

ادامه دارد4

والعاقبة للمتقین


پ.ن:

1 . از ادعیه وارده در ماه‌مبارک رمضان که سفارش‌شده بعد هر نماز خوانده‌شود.

2 . بر هر فرد مستطیعی واجب است در طول عمرش، یکبار به حج خانه‌خدا برود و به آن حجه‌الاسلام می‌گویند. حجه‌الاسلام مُهر مسلمانی ماست.
 3. سوره مبارک بقره، آیه 260. وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ  قَالَ بَلَى وَلَکِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبِی... و (به خاطر بیاور) هنگامی را که ابراهیم گفت: «خدایا! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده می‌کنی؟» فرمود: «مگر ایمان نیاورده‌ای؟!» عرض کرد: «آری، ولی می‌خواهم قلبم آرامش یابد.»
4. لازم نیست که هر بار بنویسم ادامه دارد؟